MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Basit kasten yaralama
HÜKÜMLER : 1) Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/05/2018 tarih ve 2017/412 (E), 2018/203 (K) sayılı kararı ile; Sanık hakkında katılana yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine.
2) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 06/03/2020 tarih ve 2018/2019 (E), 2020/466 (K) sayılı kararı ile; sanık hakkında kurulan beraat hükmü kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 06/03/2020 tarih ve 2018/2019 (E), 2020/466 (K) sayılı kararının sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 102/1-2, 102/4, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın TCK'nin 86/2, 86/3-e, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Katılanın 15/04/2017 tarihli beyanına ve bu beyanları ile uyumlu adli rapor içeriğinde belirtilen bulgulara göre; bölge adliye mahkemesinin duruşma açarak yeniden hüküm kurmak suretiyle verdiği mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir" şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren ve kamu davasına katılan ... Hizmetler Bakanlığı lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafi ile katılan kurum vekilinin yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 06.03.2020 gün ve 2018/2019 Esas, 2020/466 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, hükmün sonuna ayrı bir paragraf olarak “katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. maddesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına 6.810 TL vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy