(6831 S. K. m. 16) (1086 S. K. m.38, 39)
Dava: Taraflar arasındaki davada: Davacı Orman İdaresi, orman tahdidine itiraz etmiştir. Davalı Maden Şirketi husumet itirazında bulunmuştur.
Mahkemece, davanın husumet yönünden reddine ilişkin hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi davacı Orman İdaresi vekili tarafından istenilmiş olmakla dosya incelenip gereği görüşülüdü:
Karar: Orman İdaresi, dava konusu taşınmazın "orman" olduğunu ileri sürerek tahdit sınırları içine alınmasını istemiştir. Davalı Şirket ise kendisine verilen imtiyaza dayanarak nizalı yerde maden aramak ve çıkarmak yetkilerine sahiptir. Şirket, 8.12.1966 günlü belge ile maden arama ve işletme çalışmalarında davacı idareye karşı bazı yönlere saygı ve özen göstermek yükümlülüğünün üstüne almıştır.
Daha sonra 1972 yılında gelen orman sınırlandırma komisyonu; dava konusu yeri orman sınırları dışında bırakmıştır. Şimdi, idare bu yerin "orman" olduğundan söz ederek tahdit sınırları içine alınmasını dava etmiştir.
Davalı Şirket, dava konusu arazide maden aramak ve işletmek gibi olanaklara sahip bulunduğuna göre yararlanan bir kişi durumundadır. Yararlanan kişi, yani davalı Şirket yararlandığı sahanın orman olduğunu önceden kabul ederek orman idaresine karşı bazı yükümlülükler altına girmiştir.
Hal böyle olunca, idarece tahdidin iptali isteğiyle açılan davada, davalıya husumet yöneltilmiş olması doğrudur. Husumetin davalıya yöneltilmesi yersiz görüldüğü takdirde tahdit kesinleşecek ve nizalı yer orman dışında kalacak, davalı Şirket'in bu yükümlülük konusu ortadan kalkacaktır.
Bu suretle orman sınırları içine alınması olasılığı bulunan arz parçası üzerinde davalı Şirket'in orman idaresinin denetiminden uzak olarak ve serbest kalarak dilediği gibi tasarruf etmek imkanı doğacak ve taahhüt belgesiyle üstüne aldığı yükümlülüklerden kurtulmuş olacaktır.
Sonuç: Orman Kanununun 16. maddesinde, Devlet Ormanlarının sınırları içinde, maden araştırma veya işletme ruhsatının verilmesi Tarım-Orman- Bakanlığı'nın muvafakatına bağlı tutulduğuna göre, kendisine araştırma ve işletme ruhsatı verilen kişilerin bu çalışmaları yapacakları yerin orman tahdit sınırları içine alınması isteğiyle açılan bir davada hasım tutulmalarının zorunlu olduğu düşünülmeden husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu nedenle HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın iadesine 8.12.1975 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy