(1086 S. K. m. 428)
Davacı 15.05.1974 tarih 37 sıra noda kayıtlı tapuya istinaden 21 parsel nosu ile tespit olunan taşınmaza dahil olması gereken bir kısım yerin 22 parsel numarası ile belediye adına yol boşluğu olarak tespit ve tescil edildiğinden bahisle 22 parselin belediye adına olan tapusunun iptaline ve adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı belediye vekili, dava konusu yerin yol boşluğu olduğunu savunmuştur.
Mahkeme, dava konusu taşınmazın Konya Belediyesi adına olan tapu kaydının iptaline ve davacılar adına tesciline karar vermiştir.
Bu hüküm, süresi içinde davalı belediye ve Hazine vekili tarafından temyiz olunmakla dosya incelenip gereği düşünüldü:
Davacılar, kadastroca yol fazlası olduğundan bahisle davalı belediye adına tespit edilen 22 parselin, kendi üzerlerine tespit gören 21 parselin tespitine dayanak olan tapu kapsamında kaldığını ileri sürerek 22 parsele ait kaydın iptalini istemişlerdir.
Davacılara ait 21 parselin tespitine esas alınan tapunun yüzölçümünün arttırılması için önce açılan davada; davalı belediye, şimdiki davada niza konusu edilen yer üzerinde bir mülkiyet hakkı olmadığını ve yüzölçümü arttırılması davasında bir itirazı bulunmadığını yetkili organınca mahkemeye bildirilmiştir. Yüzölçümü arttırılması sonunda düzenlenen krokinin nizalı 22 parseli de kapsadığı uygulama ile kanıtlanmıştır. Bu durum şimdiki davada belediyeyi bağlayıcı kesin güçlü delil sayılmak gerekir.
O halde mahkemece davanın kabulü doğrudur. Davalı belediyenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile hükmün esasının ONANMASINA, ancak davada isteğin niteliğine göre Hazineye husumet düşmeyeceğinden Hazine hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerektiğinin düşünülmemesi isabetsizdir. Hazinenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün Hazine temyizi yönünden HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın iadesine 19.10.1979 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy