(818 S. K. m. 511, 517)
Dava: Taraflar arasındaki davada; davacı, davalının ölünceye kadar bakma akdine aykırı davranarak kendisine bakmadığını ve kötü muamelede bulunduğunu ileri sürmüş, 171 ada 5 parsele ait tapu kaydının iptaliyle adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davacıya iyi baktığını, davacının yaşlılık nedeniyle akli durumunun yerinde olmadığını bildirmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin hüküm süresi içinde ve duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle duruşma isteği kıymet yönünden reddolunarak dosya incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Davacı yaşlı, yalnız ve kimsesiz bir kadındır. Davalıyı küçük yaşta yanına alıp büyütmüş ve sonrada dava konusu 5 parsel sayılı taşınmazını kendisini bakıp gözetmesi koşulu ide davalıya temlik etmiştir.
Davacı, davalının bakma yükümlülüğünü yerine getirmediğinden bahisle nizalı taşınmaza ait davalı üzerindeki kaydın iptalini istemiştir.
Davalı, davacıyı bakıp gözettiğini, iddianın doğru olmadığını savunmuş ve ayrıca davacının hukuki ehliyete sahip bulunmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraf tanıklarının sözlerinden ve özellikle davalı tanıklarının açıklamalarından davalının, bakma yükümlülüğünü yerine getirmediği, davacıyı maddi ve manevi yönden yalnız bıraktığı anlaşılmış ve yerel mahkemenin delilleri bu yönde takdir etmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bunun yanı sıra davalı, davacının hukuki ehliyeti olmadığı yolundaki sözlerini kanıtlayacak hiç bir delil ortaya koymuş değildir. Hal böyle olduğuna göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.
Sonuç: Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.09.1980 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy