(743 S. K. m. 645)
Dava: Taraflar arasındaki davada; davacılar 6495 ada 7 parsel sayılı taşınmazların imar çağırta göre 377,5 m2. olduğu halde, tapuya 22,5 m2. eksik yazıldığını, buna karşın davalıların 8 nolu parseline ait tapu kaydında ayni miktar fazlalık bulunduğunu ileri sürerek yüzölçümlerinin düzeltilmesini istemişlerdir. Davalılar, imar şuyulandırma sına dayanak olan kadastro parsellerinin yüzölçümlerine ve aralarındaki ortak sınıra göre davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece; MK. nun 645. maddesi uyarınca kesinleşen imar planında gösterilen sınırlar esas alınarak davacılara ait tapu kaydındaki yüzölçümünün düzeltilmesine davalıların parseli hakkındaki isteğin reddine karar verilmiştir. Bu hüküm süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmekte; dosya incelenip, gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar kesinleşen imar parselasyonuna göre 6495 ada 7 parsel sayılı taşınmazlarının 377,5 m2 yüz ölçümünde olduğu halde tapuya 355 m2, davalıların aynı ada 8 parsel sayılı taşınmazlarının ise 372,5 m2. iken tapuya 395 m2. olarak tescil edildiğini ileri sürerek taraf tapularında yazılı yüzölçümlerinin düzeltilmesini istemişlerdir. Davalılar, imar parselasyonunun dayanağı olan kadastro parselleri arasındaki suy ulandırılma durumunda ve hesap cetvellerine göre yüzölçümlerinin doğru olduğunu, ancak imar parselleri arasındaki sınırın paftaya hatalı çizildiğini savunmuşlardır. Mahkemece 12 nolu imar parselasyon planının kesinleştiğinden ve MK. nun 645. maddesi uyarınca tapudaki sınırların esas alınması gerektiğinden bahisle davacılara ait tapu kaydındaki yüz ölçüsünün düzeltilmesine karar verilmiştir.
İmar parselasyonu sırasında dava konusu parseller arasında kadastral sınırın esas alındığı, taraflara ait kadastro parsellerinin tümüyle kendi imar parsellerine katıldığı, yapılan parselasyona ilişkin 12 nolu planın belediye encümen ince 21.6.1957 tarihinde onaylandığı, sonradan bu planın zemine aplikesini sağlamak için eskisi yerine kaim olmak üzere 24.3.1961 tarihinde tasdik edilen yeni bir plan düzenlendiği, yeni plan yapılırken dahi taraf taşınmazları birbirleriyle soyutlandırılmadığı halde davalılar parselinden bir kısım yerin hesap cetveline aykırı olarak davacılara ait parsele katıldığı pafta örnekleri. dayanak belgeleri ve diğer delillerden anlaşılmaktadır. Davacıların başvurusu üzerine grup tapu sicil müdürlüğü kontrol mühendisi Halit 30.5.1977 günlü idari raporunda kadastronun 17 nolu parseli 7 sayılı imar parseli ile soyutlandırılmadığına göre, imar parsellerinde yazılı yüz ölçülerinin doğru olduğunu, iki parsel arasındaki sınır çizgisinin paftaya işlenirken yanlış tersim edildiğini, planın düzeltilmesi gerektiğini bildirmiş, aynı mühendis ile diğer iki bilirkişi keşif sonucunda mahkemeye verdikleri raporlarında ise kesinleşen imar planındaki sınırlara göre yüzölçümlerinin düzeltilmesinin doğru olacağı mütalaasında bulunmuşlardır. Bu iki rapor maddi olay bakımından birbirine aykırı değilse de farklı hukuksal sonuçları içermektedir. Ancak İşin hukuksal yönünün tayin ve tavsifi bilirkişilerin görevi olmayıp hakime aittir. Her ne kadar MK. nun 645. maddesi uyarınca plandaki sınırların esas alınması gerekmekte ise de imar planının, dayanağını oluşturan ve kesinleşen idari karara uygun olması zorunludur.
İmar Yasasının 42. maddesine göre belediyeler imar sınırı içindeki taşınmazları şuyulandırarak yeniden parsellere ayırmaya yetkilidir. Aynı Yasanın 45. maddesi gereğince kesinleşen imar parselasyon planları tescil edilmek üzere tapu idaresine gönderilir. Bu gönderiş sırasında hesap cetvellerinin de plana ekleneceği İmar Tüzüğünün 31. maddesinde belirtilmiştir. Hesap cetvelleri imar şuyulandırması ve parselasyon planının ayrılmaz bir parçası olup İmar Yasasının 42. maddesine dayanılarak verilen idari kararı yansıtır. İmar parselasyon planları, dayanağını oluşturan idari karara aykırı olamayacağı gibi yeniden hesap cetveli düzenlenip idari karar alınmadan bu planlarda değişik de yapılamaz. Taraflara ait kadastro parselleri arasında şuyulandırma yapılmadığı, sonradan 1961 tarihli planın çizilmesi sırasında yeniden hesap cetveli düzenlenip idari karar alınmadığı halde, yanılgıya düşülerek davalılara ait parselden bir kısım yerin davacıların parseline katılması, suretiyle paftaya geçirilmesi hukuksal sonuç doğurmaz ve davalıların mülkiyet haklarını yitirmelerine neden olamaz. 0 halde mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın iadesine 10.09.1981 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy