(743 S. K. m. 618)
Dava: Taraflar arasındaki davada; davacı belediye, nizalı yeşil sahanın işgaliye ücretini ödenmek şartı ile davalı tarafından kullanılmasına müsaade edildiğini, davalının arttırılan işgaliye ücretini ödememesi nedeni ile elatmasının önlenmesini istemiştir. Kiracı olduğunu beyan davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, davalının kiracı bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir. Karar süresi içinde davacı belediye tarafından temyiz edilmekle; dosya tetkik edilerek, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı belediye ile davalı arasında 2490 sayılı Yasada öngörülen koşullara uygun biçimde düzenlenmiş bir kira sözleşmesi mevcut değildir. Davalının ecrimisil adı altında davacı belediyeye bir miktar para ödemiş olması, davalının kiracı olarak kabulü için yeterli sayılamaz. Bu durumda davalının, davacı belediyeye ait yeşil sahaya müdahale edip işgal etmesinin haklı bir nedeni yoktur. O halde, davalının fuzuli şagil olduğunun kabulü sureti ile elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken aksi görüş ve düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.1982 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy