(818 S.K. m. 18, 213) (743 S.K. m. 634)
Taraflar arasındaki davada; davacı, ortak miras bırakanın nizalı taşınmazı davalı oğluna tapuda satış göstermek nedeni ile aslında bağışladığını ileri sürerek muvazaa nedeni ile tapunun iptalini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, toplanan delillere göre, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir. Karar süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmekle; doysa incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacılar, ortak miras bırakanları annelerinin dava konusu taşınmazını kardeşleri davalıya tapuda satış göstermek sureti ile temlik etmesinin muvazaalı olduğundan bahisle iptalini istemişlerdir. Gerçekten miras bırakanın ölümünden bir yıl önce nizalı taşınmazı davalı oğluna temlik ettiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, muris 1311 doğumlu yaşlı bir kimsedir. Ayrıca yaşlılığı nedeni ile bakıma muhtaç durumdadır. Davacı kızlarının kendisine bakmamaları nedeni ile davalı oğlunun evinde bakıldığı gerçek bir olgudur. Taşınmazın tapuda gösterilen satış bedeli ile gerçek değeri arasında açık bir fark mevcut ise de murisin davacı kızlarından mal kaçırmak ve onları miras haklarından yoksun bırakmak amacıyla davalı oğluna temlikte bulunduğu kanıtlanmış değildir. Salt bedeller arasındaki aşırı farkın mevcudiyeti temlikin muvazaalı olduğu ve satışın gerçek satış olmayıp bağış bulunduğunu kabule yeterli değildir.
Sonuç: Bu nedenle mahkemece, davanın reddine karar verilmesi doğrudur. Davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy