(743 S. K. m. 618, 704, 718, 748)
Dava: Taraflar arasında görülen davada; davacı, paydaşı olduğu 594 ada 4 sayılı parsel içerisindeki binanıne ikinci katını kendisinin yaptırdığı halde, tamamını davalının işgal ettiğini ileri sürerek ikinci katın tümü ile birinci kat ve bahçedeki 1/2 payına davalının elatmasının önlenmesini istemiştir.
Davalı, taşınmazın kullanım biçiminin 26.2.1973 günlü sözleşme ile belirlediğinden bahisle davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, nizalı taşınmazı davalının taraflar arasında yapılan 26.2.1973 günlü sözleşmeye uygun biçimde kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. Bu hüküm yasal süre içerisinde davacı tarafından temyiz edilmekle; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konusu taşınmaz, taraflar arasında eşit paylar ile paylı mülkiyet üzeredir. Taşınmazın tamamının davalı paydaş tarafından kullanıldığında uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Davalı, davacıya ait payı da kullanma hakkının 26.2.1973 günlü sözleşmeden kaynaklandığını savunmuştur. Davacı tarafından inkar edilmeyen ve adiyen düzenlenmiş sözleşme ile, adı geçen taşınmazdaki payının ömrünün sonuna dek davalı tarafından kullanılmasına rıza göstermiş, intifa hakkını devrettiğini kabullenmiştir. Ne var ki, sözleşmenin konusu taşınmaz mal bulunmakla Medeni Kanununun 704. maddesine uygun biçimde kurulmuş bir irtifak hakkı 718. maddeye uygun bir intifa hakkı veya 748. maddede hükme bağlanan sükna hakkının varlığından söz edilemez. Taşınmazda davacının payı karşılığı kullandığı bir kısım yerde bulunmadığına göre dayanılan sözleşmenin paydaşlar arasında ortak taşınmazın kullanma biçimini belirleyen bir anlaşma olarak kabulü de olanaksızdır. Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmek gerekirken yazılı olduğu üzere reddine karar verilmesi doğru değildir. Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.1984 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy