(743 S. K. m. 638) (766 S. K. m. 33)
Dava: Taraflar arasında görülen davada; Davacı hazine vekilinin dilekçesinde, davalı adına tapulamaca tescil edilen 584 parselin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, zilyedliğe dayanarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından yasal sürede temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konusu 584 parsel sayılı taşınmaz tapulama komisyonunca vergi kaydı ve zilyetliğe dayalı olarak davalı adına tespit edilmiştir. Çekişmeli taşınmazın davacının iddiasına aykırı olarak özel mülkiyete konu yerlerden olup kültür arazisi niteliğinde bulunduğu uzman bilirkişi mütalaası ile saptanmıştır. Bu yer tapulama sırasında önce davalı adına tahdit gören 36 parselin miktar fazlası olarak hazine adına tespit edilmişse de tapulama komusyonu nezdinde yapılan itiraz üzerine tespit davalı adına değiştirilmiştir. Ancak tespitin dayanağı vergi kaydı, iki yöndeki orman sınırları genişletilmeye elverişli ve değişebilir nitelikte olduğu cihetle kural olarak miktarı ile geçerlidir. 4595 m2 miktarındaki vergi kaydına karşılık da davalıya 4750 m2 yüzölçümündeki 36 parsel tespit edilmiştir. Nizalı 584 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise, davalı lehine değerlendirilebilecek yalnızca ziyedlik idiası kalmıştır. Gerçekten bu yerde davalı yararına mülk edinme için zorunlu kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği koşulunun oluştuğu kesin olarak saptanmıştır. Ne var ki 1617 sayılı yasanın 20. maddesi ile değişen 766 sayılı yasanın 33. maddesi ile kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinmede getirilen sınırlandırıcı hüküm gözetilmemiştir. zira bir tapulama bölgesinde bu yolla edinilebilecek taşınmaz miktarı 50 dönümden fazla olamıyacağı gibi her bir parçanın yüzölçümü de 20 dönümü geçemez.
Hal böyle olunca, mahkemece bu yön gözetilerek 23350 m2 miktarındaki dava konusu 584 parsel sayılı taşınmazın 20 dönümlük kısımı haricindeki 3350 m2 lik kısmın hakkında davacı hazinenin davasını kabulü gerekirken yazılı olduğu üzere tamamının reddedilmesi isabetsizdir. Temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün H.U.M.K. nun 428. maddesi gereğince belirtilen nedenden ötürü BOZULMASINA, 25.2.1985 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy