(818 S. K. m. 397)
Dava: Taraflar arasında görülen davada; davacı, ölümle sona eren vekaletnameye dayanılarak, satış suretiyle davalı adına tesis olunan 3.10.1979 tarih 2, 3, 4 no.lu tapuların iptalini eski hale getirilmesini istemiştir.
Davalı, vekilin ölümü bilmeden işlemi yaptığını, esasen taşınmazların 30.3.1979 tarih 2314 sayılı satış vaadi sözleşmesiyle satıldığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Ölümle vekaletin son bulacağından kayıtların iptaline, eski hale getirilmesine ilişkin kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekilinin son oturumdaki beyanı ile dava; vekilin, vekil edenin ölümü il sona eren vekalet akdine dayanarak yaptığı temlikin geçersizliğinden bahisle iptal ve tescil isteğine ilişkindir. BK.nun 397. maddesi gereğince kural olarak vekalet, gerek vekilin ve gerekse vekil edenin ölümü ile sona erer. Ancak, sözleşmeden veya işin mahiyetinden aksi anlaşılabiliyor ise vekaletin ölümden sonra geçerli olacağı da aynı yasa hükmüdür. Temliki sağlayan 30.3.1979 tarihli vekaletnamede vekil den dava konusu taşınmazın davalıya satıp teslim ettiğini ve satış bedelini aldığını kabul ettiğine göre vekalet akdine konu işlemin ölümünden sonra da yerine getirilmesini amaçladığını kabulü zorunludur. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmek gerekirken kabulü doğru değildir. Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün yukarda açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin harcın iadesine, 17.9.1985 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy