(818 S. K. m. 21)
Dava: Taraflar arasında görülen davada; davacı, ileri derecede yaşlı ve yatalak olduğunu, gelini davalının enaz 2 milyon lira değerindeki 159 parsel sayılı taşınmazını 120 bin liraya müzayaka halinde bulunmasından hiffetinden ve tecrübesizliğinden yararlanarak satın aldığını "ben senin gelininim, hasta ve yaşlı halinde de ben sana ölünceye kadar bakarım" gibi telkinleri ile kendisini etkilediğini, olayda BK.nun 21. maddesinde yazılı gabi halinin mevcut olduğunu ileri sürmüş, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir. Karar süresinde davacı vekili tarafından duruşma isteğiyle temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı, davaya konu 159 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak davalıya yaptığı temlik işleneni gabin hukuksal nedeniyle illetli bulunduğunu ileri sürüp, davalının üzerindeki tapu kaydının iptalini ve adına tescilini istemiştir. Mahkemece de istek değinilen hukuksal neden doğrultusunda incelenmiş ve nitelendirilmiş gabinin unsurlarının gerçekleşmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak yerel mahkemenin toplanan delillerin değerlendirilmesine yanılgıya düştüğü anlaşılmaktadır. Şöyle ki; davaya konu taşınmaz malın temlik tarihindeki gerçek değeri ile tapudaki satış değeri arasında açık ve aşırı bir nisbetsizliğin varlığı saptandığına göre, olayda BK.nun 21. maddesinde deyimini bulan gabinin unsurlarından objektif unsurun gerçekleştiği kuşkusuzdur. Öte yandan davacının temlik tarihinde ileri derecede yaşlı, hasta ve okuma yazma bilmeyen cahil bir köylü kadını olduğu; yalnızlık, yaşlılık ve hastalık gibi bu durumlarından ötürü manevi müzayaka içerisinde bulunduğu, dinlenilen tanık sözleri ile sabittir. Bu itibarla somut olayda gabinin subjektif unsurunu teşkil eden müzayaka, hiffet ve tecrübesizlik hallerininde gerçekleştiği sonucuna varılmaktadır. O halde, mahkemece unsurlarının gerçekleştiği gözönünde tutularak gabin iddiasına dayalı işbu davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülüp yazılı olduğu üzere reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün belirtilen nedenlerden ötürü Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın iadesine, 18.09.1986 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy