(2942 S. K. m 35)
Dava: Taraflar arasında görülen davada:
Davacılar, 131 ada 72 parselden imar planına göre davalı Belediyeye yol olarak terk edilen ve gayesine uygun olarak kullanılmayan yerlerin kendilerine iadesini istemişlerdir.
Davalı Belediye, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar yasal süresinde davalı Belediye tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava 2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 35. maddesinin uygulanmasından kaynaklanmaktadır. 2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 35. maddesine göre imar mevzuatı gereğince düzenlemeye tabii tutulan parsellerden düzenleme ortaklık payı karşılığı olarak bir defaya mahsus alınan yol, yeşil saha ve bununu gibi kamu hizmet ve tesislerine ayrılan yerler için eski malikler tarafından mülkiyet iddiasında bulunulamaz ve karşılığı istenemez hükmü yer almıştır.
Yasanın bu hükmüne göre terk alanın fiilen kamu hizmetine tahsisi edilmesi gerekli değildir. Bu durum karşısında davanının reddine karar verilmesi gerekirken kabule dair yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Davalı Belediyenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.12.1986 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy