(743 S. K. m. 625)
Dava: Taraflar arasında görülen davada; davacılar, iştirak halinde malik oldukları tapunun Ağustos 1288 tarih ve 14 sıra numarasında kayıtlı taşınmazlarına davalıların ev yapmak ve sürmek suretiyle vaki haksız elatmalarının önlenmesini istemişlerdir. Davalılar, aynı tarih, aynı mevkii ve aynı hudutları olan 17 numaralı tapu ile davaya karşı çıkmışlar ve reddini savunmuşlardır.
Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir. Hüküm süresinde davacılardan Ali vekili tarafından temyiz edilmekle; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacılar, Ağustos 1288 tarih 14 nolu tapu kaydı ile maliki bulundukları taşınmazın bir kısım yerine davalıların ev yapmak ve sürmek suretiyle elattıklarından söz ederek önlenmelerini istemişlerdir. Davalılar, dava konusu taşınmazın Ağustos 1288 tarih 17 nolu kendi tapuları kapsamında kaldığını savunmuşlardır. Mahkemece, taraf tapularının nizalı yeri kapsadıklarından ve paydaşlık durumundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Gerçekten tarafların davada dayandıkları tapu kayıtlarının aynı tarihte ve aynı hudutları okur şekilde aynı taşınmaz için tesis edilen pay tapuları oldukları anlaşılmaktadır. Bu itibarla yanlar arasındaki uyuşmazlığın MK.nun müşterek mülkiyete ilişkin hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi kural olarak doğrudur. Ne var ki yapılan inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir. O halde, mahkemece öncelikle davacı tarafın, davalıların paydaşlığına itiraz ettiği dikkate alınarak, davalılara, dayandıkları 17 nolu tapu malikiyle bağlantılarını kanıtlayacak olan mirasçılık belgesini sağlamak üzere ilgili mahkemeye dava açmaları için önel verilmesi, açtıkları taktirde o davanın sonucunun beklenilip mirasçılık belgesinin ibraz ettirilmesi daha sonra mahallinde yeniden keşif yapılıp tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının çevreyi iyi bilen yaşlı ve yansız kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler eliyle uygulanması, yerel bilirkişilerin bilemedikleri sınırlar hakkında taraflara tanık dinletme olanağının tanınması, böylece tapu kayıtlarının kapsadığı taşınmazın belli edilmesi, ayrıca bu taşınmazın paydaşları arasında önceden harici bir taksime tabi tutulup tutulmadığının yada fiili kulanma yönünden bir anlaşmaya varılıp varılmadığının araştırılması geçerli bir harici taksim ya da fiili kullanmaya ilişkin anlaşmanın varlığının anlaşılması halinde uyuşmazlığın buna göre çözümlenmesi, aksi halde, Medeni Kanunun müşterek mülkiyete ilişkin hükümleri gözönünde tutularak paydaş davacıların çekişmeli taşınmazdan yararlanmalarının davalılarca tümüyle engellenip engellenmediğinin saptanması, diğer bir anlatımla davacıların taşınmazın diğer bir kısım yerini kullanıp, kullanmadıklarının ortaya çıkarılması, paydan yararlanmanın tümüyle engellenmediğinin ortaya çıkarılması durumunda mahkemece davanın reddine karar verilmesi, davacılarının yararlanmalarının tamamen engellendiğinin anlaşılması halinde ise paylarına elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, belirtilen içerikte ve niletikte bir uygulama yapılmadan noksan soruşturma ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Davacı tarafın temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin harcın iadesine, 17.9.1986 tarihinde oybirliği ile karar verildi. *
Full & Egal Universal Law Academy