(2490 S. K. m. 4)
Dava: Taraflar arasında görülen davada; davacı, 2490 sayılı Yasanın 4/A, B, C maddesine aykırı olarak yapılan ihale ile davalı adına oluşan 189 ada 37 parsele ait kaydın iptalini, belediye adına tescilini istemiştir.
Davalı, ihalenin usul ve yasaya uygun olarak yapıldığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Kaydın iptaline, davacı adına tesciline ilişkin kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı belediye vekili, müvekkili belediyeye ait 189 ada 37 parsel sayılı 423 m2 lik çekişmeli taşınmazın mülkiyetini ihale yoluyla davalı yapı kooperatifine geçiren temliki işlemin yasal olmadığını ileri sürerek, tapu iptal isteğinde bulunmuştur.
Mahkemece, 2490 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü dikkate alınmadan ihale işleminin sonuçlandırıldığı ve buna dayanılıp, davalı kooperatif adına sicil oluşturulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Gerçekten, bir kamu tüzel kişiliğine sahip olan belediyece yapılmış taşınmaz mal tasarruflarının geçerli sayılabilmesi, bunlara ilişkin ihale işleminin 2490 ve daha sonra yürürlüğe giren 2886 sayılı Yasaların buyurucu hükümlerine uygun düşmesine bağlıdır. Kuşkusuz anılan yasa hükümlerinde getirilen düzenlemeler ile kamu yararı gözetilmiş, kamu mallarına yönelik tasarrufu işlemlerin özenle yerine getirilmesi ve kamu kuruluşlarının zarara uğratılmaması amaçlanmıştır.
Somut olayda, çekişmeli taşınmaz, Eğirdir Belediye memurlarının meydana getirdiği 20 ortaklı davalı yapı kooperatifi adına 2490 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde yapılan ihale işlemi esas alınmak suretiyle tapuya tescil edilmiştir. Ne var ki, tapuda sicilin oluşmasına esas teşkil eden ihale işleminin 2490 sayılı Yasa hükümlerine aykırı düşmediği ve özellikle davacı belediyenin zarara uğratılmadığı Danıştay İkinci Dairesi'nce verilip kesinleşen 28.11.1985 tarih, 2069/3542 sayılı ilam ile saptanmıştır.
O halde, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç: Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, gelen temyiz eden vekili için 24.800 lira duruşma vekalet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 30.06.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy