(743 S. K. m. 618)
Dava: Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda Yerel Mahkemece verilen karar yasal süre içerisinde davacılar tarafından temyiz edildiğinden dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacılar, kesinleşmiş Tapulama Mahkemesi hükmüyle mülkiyetinin miras bırakanları Nuriye'ye ait olduğu saptanan 505 parsel sayılı dava konusu taşınmaza davalıların elattıklarını ileri sürmüşler elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.
Mahkemece, kesinleşmiş hükmün varlığına karşın, sonradan yapılan pafta yenilenmesi nedeniyle miras bırakanları Nuriye yada mirasçıları olan davacılar adına çap kaydı oluşturulamadığı yeni paftaya bağlantılı olarak çap kaydı oluşturulmadan böyle bir davanın dinlenemiyeceği gerekçe gösterilip reddine karar verilmiştir.
Davaya konu taşınmazın, bulunduğu köyde (çalışma alanında) 1953 yılında tapulama faaliyetinin başladığı, çekişmeli taşınmazın 505 parsel sayısı ile tahdit ve tespit gördüğü, tespitine itiraz edilmesi üzerin de, mülkiyetinin davacıların miras bırakanı Nuriye'ye ait olduğunun hükmen saptandığı ve buna ilişkin 6.11.1979 tarih 17/883 sayılı Tapulama Mahkemesi hükmünün temyiz incelenmesinden geçerek kesinleştiği sabittir ve tartışmasızdır. Öte yandan, köyün (çalışma alanın) 1953 tarihli paftasının Tapulama Kadastro Genel Müdürlüğünün emriyle yenilendiği de anlaşılmaktadır. Ne varki, 1964 yılında paftanın yenilenmiş bulunması, kesinleşmiş Mahkeme hükmüyle belirlenen mülkiyet hakkını etkileyemez. Diğer bir deyişle, yenilenen pafta, çekişmeli yer üzerindeki mülkiyet hakkını değiştiremez ve yeni bir mülkiyet durumu yaratamaz. Esasen, o tarihlerde yapılan pafta yenilenmesinin yasal bir düzenlemeye ve ilgililerin (hak sahiplerinin) rıza ve muvafakatlarına dayandırıldığı da belgelendirilmiş değildir.
O halde, kesinleşmiş Tapulama Mahkemesi hükmüne ve bu hükümde belirtilen mülkiyet hakkına değer verilerek, çekişmeli taşınmazın (505 parselin) zemindeki yeri ve konumu Tapu Fen Memuru sıfatını taşıyan uzman bir bilirkişi aracılığıyla saptanmalı, daha sonra bu taşınmaza davalıların elatıp, atmadıkları yerel bilirkişi ve tanıklarının sözleriyle açıklığa kavuşturulmalı, kısmi elatma varsa uzman bilirkişiye düzenlettirilecek krokiye o kısım işaret ettirilmeli, ayrıca, ecrimisil isteği hakkındadagerekli soruşturma yapılmalı ve varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulmalıdır.
Sonuç: Yerel Mahkemenin değinilen yönlerini içerecek şekilde inceleme ve değerlendirme yapmadan noksan soruşturma ve yanılgılı gerekçeye dayanarak davanın reddine karar vermesi isabetsizdir. Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanın nedenlerden ötürü HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 1.2.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy