(2805 S. K. m. 13)
Taraflar arasında görülen davada: Davacı, maliki bulunduğu 1175 ada 114 ve 115 parsel sayılı taşınmazlara davalının vaki haksız elatmasının önlenmesini ve yaptırdığı yapıların yıktırılmasını istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece verilen kabule ilişkin hüküm, yasal süresi içersinde duruşmalı inceleme yapılması isteği ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir. Davalı taraf, davacı Kurumun da 2891 sayılı Yasa ile bunu değiştiren 3290 sayılı Yasa kapsamına giren kuruluşlardan bulunduğunu savunmuş; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, 2981 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırılan 2805 sayılı Yasanın 13. maddesinin (d) fıkrasının 3. bendinde açıkça vurgulandığı üzere, Hazine, Belediye ve İl Özel İdaresi yanında Vakıflar İdaresine yer verilmemiştir. Vakıflar İdaresi, 2981 sayılı Yasa ile değişikliklerine ilişkin 3290 ve 3366 sayılı Yasalar kapsamına alınmış ise de; bu yasalarda, davacı kurumdan söz edilmiş değildir. Bundan da, anılan yasalarda Hazine, Belediye, İl Özel İdareleri ve Vakıfların sınırlı olarak sayıldığının ve yorum yoluyla başkaca kamu kurum ve kuruluşlarını da kapsar biçimde kapsamının genişletilemeyeceğinin kabulü zorunludur.
Öyle ise mahkemece, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.5.1989 gününde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 100.000 lira duruşma avukatlık parasının temyiz edenden tahsiline, 06.02.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy