(743 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, Yerel Mahkemece verilen karar yasal süre içerisinde davacılar tarafından temyiz edildiğinden dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacılar, kayden maliki oldukları bağımsız bölümde oturan davalı hakkında kira bedelinin tahsili için giriştikleri icra takibine karşı, davalı (eski malik yüklenicinin yer göstermesi, muvafakat etmesi üzerine bu daireye yerleştiğini davacılarla kendi arasında bir hukuki ilişki bulunmadığını) açıklayarak savunmuş, böylece icra takibi sonuçsuz kalmıştır.
Bu kez davacıların açtıkları temyize konu işbu elatmanın önlenmesi davasına karşı da davalı aynı savunmayı sürdürmekle beraber yüklenicinin kiracısı olduğunu bildirmiş fakat yazılı ya da sözlü bir kira sözleşmesinin varlığını, başka anlatımla "kiracılık sıfatını" hiç bir delille kanıtlayamadığı halde, mahkemece davacıların, davalıyı icra takibinde "kiracı" kabul ettikleri düşüncesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Oysa, geçerli bir kira aktinin varlığından söz edebilmek için tarafların iradelerinin birleşmesi zorunludur. Davalı icra takibi uğrayınca "kiracı olmadığını" elatmanın önlenmesi davasına maruz kalınca da "eski malikin kiracısı olduğunu" ileri sürmek suretiyle iyi niyetle davranmadığını açıkça ortaya koymuştur.
Bu durumda, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, dosya içerisine ters düşecek biçimde reddedilmesi doğru değildir.
Sonuç: Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 22.5.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy