(6831 S. K. m. ek m. 2, ek m. 4)
Davacı tarafından, davalı aleyhine açılan davada, mahkemece verilen karar süresinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerel mahkemece daha önce verilen hüküm (Dava konusu taşınmazların, 3116 sayılı yasaya dayanılarak yapılan orman tahdit sınırları içerisinde kalmakta iken; eski tapu kayıtları ve tapu dışı paylaşma esas alınıp, 1953 yılında kadastroya tabi tutulduğu; daha sonra 1979 senesinde 1744 sayılı yasa gereği nitelik yitirmeden ötürü orman sınırları dışına çıkarma işleminin gerçekleştiği; bu işlemin idari yargı yerinde (Danıştay'da) kısmen iptal edildiği; itiraz edilmeyen kısımlar yönünden ise 1981 yılında kesinleştiği anlaşılmaktadır. İtirazsız kesinleşen yerlerde kalan taşınmazlar için 1744 sayılı yasanın uygulama alanı bulacağı, eski tapu kayıtlarının kapsaması halinde taşınmazların tapu maliklerine veya mirasçılarına ya da onlardan devralan kişilere bırakılacağı kuşkusuzdur.
Böyle bir durumda da (1744 uygulamasıyla çıkarılan ve itirazsız kesinleşen yerlerde kaldığının ve önceden tapulu olduğunun saptanması durumunda da) on yıllık sürenin geçmiş bulunması, yasanın tapulu yerler için sağladığı hakları etkileyemez.....) gerekçesiyle bozulmuş; bozmaya uyulmuştur.
Bilindiği üzere Yargıtay bozma ilamına uyulmakla, orada işaret edilen ve benimsenen ilkeler uyarınca işlem yapılması usulü kazanılmış hakkın bir gereğidir.
Somut olayda, ilk nitelik yitirme işleminin 6831 sayılı yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik hükümlerine göre gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Öyle ise yukarıda değinildiği üzere hukuki değerini koruyan kişilere ait tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı saptanan yerler için kişilerin haklarının hukuken himaye edilmesi zaruretinin doğacağı açıktır.
Dosyaya ibraz edilen tapu kayıtlarından 200 dönümlük özel orman için Teşrini Evvel 1331 tarihinde tapu kaydı oluşturulduğu, bu kaydın 24.3.1938 tarih 12 numaraya 18 hektar 3800 m2 olarak tedavül gördüğü, bu tedavül işlemi sırasında taviz bedeli alınmakla vakfın kayıtla ilişiğinin kesildiği, 1942 yılında ilk orman tahdidinin yapıldığı, 1.7.1948 tarihinde de ayrı bir tahdit işlemi ile orman kısmı için bu kısım belirlenmek suretiyle davacı Hazine adına aynı tarih ve 3 numara ile ayrı bir kayıt tesis edildiği; "tebdilen" tarlaya dönüştürülen bölümlerin ise 1950 tarihinde değişik miktarda, ayrı ayrı kişiler adına intikal ettirildiği sabittir ve tartışmasızdır.
Hal böyle olunca, yerinde yeniden keşif yapılması, 1948 senesinde orman olarak ayrılan bölüm ile vakfa taviz ödenip tebdilen tarlaya dönüştürülen bölümlerin açıkça saptanması, uygulamada varsa haritadan da yararlanılması, çekişmeli kadastral parseli ya da parsellerinin kişilere ait tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığının açıkça belli edilmesi, kaldığının anlaşılması halinde, 1744 sayılı yasa hükümleri gözetilerek bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere iptal ve tescile karar verilme isabetsizdir.
Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 06.02.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy