(2762 S. K. m. 10)
Dava: Davacı tarafından, davalı aleyhine açılan davada, mahkemece verilen karar süresinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü
Karar: Davacı vakıflar idaresi vekili müvekkili idareye ait 620 ada 29 parsel sayılı taşınmazın davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın kullandığını bildirmiş, elatmanın önlenmesi ve ecrimisilin tahsilini istemiştir.
Mahkemece (çekişmeli yeri içeren tapu kaydındaki beyana göre davalının oturmasının haklı olduğu) gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Gerçekten dosyaya ibraz edilen tüm tapu kaydından çekişmeli taşınmazının kadastroca (imam ve müezzine meşruta bahçeli kargir iki ev) niteliği ile Şahbender Halil karısı Fatma vakfı adına tespit edildiği anlaşılmaktadır. Kuşkusuz doğrudan hayrattan olan camiin meşrutası yapıldığı şekliyle muhafaza edilmiş ise orada oturmayı vakıfname hükümleri haklı ve geçerli kılabilecektir. Ancak cami imamlarının süknasına (oturmasına) şart kılınan meşruta Vakıflar kanunun 10.maddesinde ifade edildiği üzere işe yaramaz bir duruma gelmiş ise o takdirde mazbataya alınan vakıf nedeniyle idarenin tahsis yapma yetkisi ortaya çıkar.
Hal böyle olunca, öncelikle vakfiyenin dosyaya getirtilmesi daha sonra yerinde keşif yapılması çekişmeli yerin (yapının) önceki halinin ve son durumunun saptanması, uyuşmazlığın vakfiye hükümlerine göre mi, yoksa Vakıflar Kanunun 10.maddesi hükmüne göre mi, çözümlenmesi gerekeceğinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilip yazılı olduğu üzere davanın reddedilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Davacı idarenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine. 28.5.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy