(492 S. K. m. 13)
Davacı tarafından, davalı aleyhine açılan davada, mahkemece verilen karar süresinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının tüm davacı Hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine;
Ancak, dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taş ocağına elatmanın önlenmesi ve alınan taş bedeli 4.897.200.000 liranın tahsili isteğine ilişkindir.
Davalının taş ocağında 16.2.1998 tarihine kadar kiracı olduğu, anılan tarihte sözleşme süresi bittiği halde ocaktan taş alımını sürdürdüğü, 2001 yılının Haziran ayında bu yeri terkettiği, fazladan alınan taş bedelinin saptandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Mahkemece, 4.456.400.000 liranın davalıdan tahsiline, elatmanın önlenmesi isteğinin reddine, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
Ne var ki yargılama sürerken davalının taşınmazdan el çektiği anlaşıldığına göre, elatmanın önlenmesi isteği bakımından "dava konusuz kaldığından bir karar verilmesine yer olmadığına" biçiminde hüküm kurulması gerekirken, elatmanın önlenmesine ilişkin isteğin reddedilmesi doğru değildir.
Öte yandan, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazine harçtan muaf ise de, harca tabi olan (konusu belli bir değerle ifade edilen) ve hazine lehine sonuçlanan davalarda karşı taraf harç ödemekle yükümlü olduğundan, hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanacak nispi harcın davalıya yükletilmesi gerekirken, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasın yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması da isabetsizdir.
Davacı hazinenin temyiz itirazları değinilen yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nın 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 4.7.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy