(1086 S. K. m. 7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden maliki bulunduğu 244 ada 8 parsel sayılı taşınmaza haksız olarak işgal eden davalıların el atmasının önlenmesi ile 34.000.000.000 TL. ecrimisilin tahsiline karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.
Davalılar, dava konusu taşınmazın davalı Hacı tarafından kiracılık sıfatıyla kullanıldığını, davanın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekip, mahkemenin görevsiz olduğunu, davalı Hacı 'nın taşınmaz davacıya geçmeden önce taşınmazda kiracı olduğundan haksız kullanımın söz konusu olmadığını, taşınmazın sadece lokanta bölümünün işletilmekte olup, diğer bölümler mühürlü olduğundan istenen ecrimisilin fahiş olduğunu, davalı Hatice 'nin ise taşınmazı kullanmadığını savunmuşlardır.
Mahkemece, davalı Hacı' nın 21.4.2002 tarihli kira sözleşmesine dayalı olarak taşınmazı kullandığı, davalıya gönderilen 25.6.2002 tarihli ihtarname ile kiracılık sıfatının kabul edildiği, hukuki nitelendirmenin hakime ait olup, dava dilekçesinde elatmanın önlenilmesi istenilmesinin hakimi bağlamayacağı, davacının amacının taşınmazın tahliyesini sağlamak olduğu, her türlü tahliye davaları ile birlikte açılan tazminat davalarına bakma görevinin Sulh Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı ve karşı temyiz eden davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, elatmanın önlenmesi, ecrimisil isteklerine ilişkindir. Mahkemece, görev yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 8 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, davalıların ise bu yeri önceki malikle olan kira sözleşmesinden bahisle tasarrufları altında bulundurdukları anlaşılmaktadır. Davacının temyiz itirazları yerinde değildir reddine.
Ancak, davalıların geçerli bir hukuki sebebe dayalı olarak taşınmazı kullandıkları mahkemece kabul edildiğine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, görev yönünden ret kararı verilmesi doğru değildir. Davalıların temyiz itirazları yerindedir.
Sonuç: Kabulü ile hükmün açıklanan nedenle HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.11.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy