(2644 S. K. m. 21) (3194 S. K. m. 17)
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden maliki olduğu 3634 parsel sayılı taşınmaz ile davalı Belediyenin kayden maliki bulunduğu, 9184 parsel sayılı taşınmazın İmar Yasasına göre bitişik ve tevhidinin zorunlu bulunduğunu bildirip, 9184 parselin tapusunun kısmen iptali ile bedeli karşılığı 3634 parsele ilavesi suretiyle tescilini istemiştir.
Davalı Belediye, davacının isteminin ve iddialarının doğru olduğunu, taşınmaz tapu kaydındaki haciz şerhleri nedeniyle temlikin yapılmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kanıtlandığı nedeniyle kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi Özgül B.'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.
Davacı, çekişme konusu Belediye'ye ait 9184 parsel sayılı taşınmazın, kayden maliki bulunduğu 3634 parsel sayılı taşınmazın bitişiğinde olduğunu, buranın yol fazlası niteliğini taşıdığını, İmar Yasası hükümleri gereğince kendisine satışının zorunlu bulunduğunu ileri sürerek iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Gerçekten gerek 2644 Sayılı Tapulama Kanununun 21. maddesi gerekse 3194 Sayılı İmar Yasası'nın17. maddesi imar planlarının uygulanması sonucu yol artığı olarak belirlenen, ancak müstakil inşaata elverişli olmayan alanların, bitişiğindeki arsa veya bina sahibi adına bedeli takdir edilmek suretiyle satışını öngörmüş bulunmaktadır. Ancak, sözü edilen yasaların düzenlediği ve verdiği temlik imkanının, ilgili idarece takdir edilecek bedel karşılığı ve satış yoluyla gerçekleştirilmesi gerekeceği de kuşkusuzdur. İdarenin tasarrufunda bulunan böyle bir işlemin yargı yoluyla hükmen gerçekleştirilmesi, diğer bir anlatımla yargının idare yerine geçerek idari karar niteliğinde hüküm kurması olanaksızdır.
Davanın kabul edilmiş olması açıklanan nedenlerle isabetsizdir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 14.04.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy