(3402 S. K. m.13) (4721 S. K. m.713)
Dava: Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, miras bırakan dedesinden kalan ve kullanımında olan tapulu taşınmaza, davalının söğüt ve selvi ağacı dikmek suretiyle tecavüzde bulunduğunu ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve ağaçların kesilmesi isteğinde bulunmuştur.
Davalı, dava konusu taşınmazın maliki bulunduğunu, ağaçları kendisinin diktiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı tapulu taşınmaza ağaç dikmek suretiyle elattığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi Saadettin Akyol'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden;davacının dayandığı 17.8.1926 tarihli tapuda kayıt maliki görülen (1/3 ün yarısı)Abdikoğullarından Hüseyin A.'nın oğlu Ruşen'in 1937 yılında öldüğü ölüm tarihinden itibaren taşınmazın intikal görmediği, çekişmeli taşınmazında 1975 yılından beri davalının zilyetliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.3402 Sayılı Yasanın 13/B-c Medeni Yasanın 713/2.maddesinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşması ile davacının miras bırakanı Ruşen'in payı yönünden tapu kaydının hukuksal değerini yitirdiği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca, zilyetlik savunmasına değer verilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Sonuç: Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 1.5.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy