(2510 S. K. m. 30, Ek. 27)
Dava: Taraflar arasında görülen davada; Davacı, 25.2.1950 tarih 62 nolu tapu kaydı ile davalıların miras bırakanlarına iskanen verilen taşınmazın kanında öngörülen 10 yıl süre ile kullanılmadığını, yasaya uygun kullanım koşullarının ortadan kalktığını ileri sürüp tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, yasanın aradığı şartlarla miras bırakanın kullandığı taşınmazın kendilerine intikal ettiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, İskân Kanunu gereğince taşınmazın geri alınma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi E. Küçüksözen'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın 25.2.1950 tarihinde davalıların miras bırakanlarına 2510 sayılı İskân Yasası hükümleri uyarınca tahsis edilip tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır.
Tahsis nedeni, amaç ve tarihi gözönünde tutulduğunda davacı tarafından çekişmeli taşınmazın geri alınması koşullarının gerçekleştiğini kabul etme olanağı yoktur. Diğer bir anlatımla davalılarca 2510 Sayılı Yasanın 30. ve ek 27. maddelerine aykırı bir davranış içerisine girildiği ve terk iradesinin ortaya konulduğu sonucuna varılamamaktadır.
Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile iptal yönünde hüküm kurulması doğru değildir.
Sonuç: Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy