(4721 S. K. m. 683) (3533 S. K. m. 4)
Dava: Taraflar arasında görülen davada; Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kumluk sahaya, davalıların ahşap kafeterya, demir tribün, ahşap oturma yeri, gözetleme kulesi, duşakabinler yapmak ve saksılı çam ağaçları, sandalye, şezlong ve şemsiyeler koymak suretiyle el attıklarını ileri sürüp, elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale iade isteklerinde bulunmuştur.
Davalı Belediye vekili, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların Tabiat Ve Kültür Varlıklarını Koruma Kurulunun kararlarına, kurulun onanlı projelerine uygun olduğunu belirtip, davanın reddini savunmuştur.
Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, hakem sıfatıyla davanın kabulü ile elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale iadeye karar verilmiş, davalıların itirazları üzerine de 5.4.2004 ve 6.4.2004 tarihlerinde itirazların reddine dair ek kararlar verilmiştir.
Ek karar davalı şirket vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi S. Türközmen'in raporu okundu, düşüncesi alındı.
Dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava tarihinde yürürlükte bulunan 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişikliğe uğramış, yeni düzenleme ile taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik çekişmeler hakemin görev alanından çıkartılmıştır.
Somut olayda uyuşmazlığın taşınmazın aynına yönelik olduğu tartışmasızdır. Öte yandan görev kuralları kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen (kendiliğinden) dikkate alınması zorunludur. Yeni yasal düzenleme eldeki dava bakımından göz önünde bulundurulmalıdır.
Hal böyle olunca, davanın, genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.
Sonuç: Davalı şirketin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüne, HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy