(4721 S. K. m. 676, 683)
Dava: Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, dava konusu Küçükören Köyü, Köycivarı mevkiinde, Cilt No: 162 Sayfa no:13 sıra no: 11' de tapuya kayıtlı bahçe ile Bağüstü mevkiinde 4200 m2'lik tapusuz taşınmazla, Köyiçi mevkiinde ev yerinin ortak miras bırakan babaları Mustafa'dan miras oluyla intikal ettiğini, iştirak halinde malik olduklarını, aralarında harici taksim yapmadıklarını, davalının rızaları olmadığı halde taşınmazın tamamını kullanarak tasarruflarını engellediğini ileri sürerek paylarına haksız elatmanın önlenmesine ve 1, 050, 000, 000 TL. ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi isteğinde bulunmuşlardır.
Davalı Vekili, tapusuz taşınmazlar bakımından davanın "Zilyetliğin Korunması" talebine yönelik olup görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu, tapulu taşınmazın ise harici taksim sonucu davalıya kaldığını belirterek haksız ve dayanaktan yoksun açılan davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, görev itirazının yerinde olmadığı, tarafların aralarında geçerli taksim sözleşmesi yaptıkları ve dava konusu taşınmazın davalıya isabet ettiği gerekçesiyle davanın reddi yönünde karar verilmiştir.
Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi İlknur Acar'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.
Mahkemece; taraflar arasında geçerli taksim sözleşmesi yapıldığı ve dava konusu taşınmazın davalıya isabet ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazlardan birinin tapulu, diğerlerinin tapusuz olduğu, bu taşınmazların tarafların miras bırakanlarına ait olduğu ve davalı tarafından tasarruf edildiği tartışmasızdır.
Öte yandan çekişme konusu taşınmazların Medeni Kanunun 676. maddesi anlamında taksim edildiğine ilişkin yazılı bir belge de bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca intifadan men edilen davacının payı oranında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken miras taksim sözleşmesinden bahisle davanın reddedilmesi doğru değildir.
Sonuç: Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy