(3402 S. K. m. 12/3) (1086 S. K. m. 13)
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, ortak miras bırakanları Mehmet'in maliki bulunduğu 32 parça taşınmazını davacı kızlarından mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak oğulları ve torunları olan davalılara temlik ettiğini ileri sürüp, miras payları oranında iptal - tescil, bunun mümkün olmaması durumunda tenkis isteğinde bulunmuşlardır.
Davalılar, miras bırakanın ihtiyaçları nedeniyle taşınmazlarını sattığını, bedel ödemek suretiyle taşınmazları satın aldıklarını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, sabit olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
Karar: Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, tescil, tenkis isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; dava konusu bir kısım taşınmazların T Merkez İlçe hudutları içerisinde kaldığı, miras bırakanın da kadastro tespitleri kesinleştikten sonra öldüğü anlaşılmaktadır.
Taşınmaza ilişkin davaların, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılması, kesin yetki kuralıdır. (H.U.M.K.13/1) Ancak, dava birden fazla taşınmaza ait ise taşınmazlardan birinin bulunduğu yer mahkemesinde açılır. (H.U.M.K.13/Son) Bu nedenle Trabzon'da bulunan taşınmazlar yönünden yetkisizlik kararı verilmesi isabetsizdir.
Öte yandan, miras bırakanın çekişmeli taşınmazların kadastro tespitinin kesinleşmesinden sonra, 20.12.1988 tarihinde öldüğü görülmektedir. Davacı mirasçıların eldeki dava bakımından dava hakları miras bırakanın ölümü ile doğmuştur. Diğer bir anlatımla, davacılar davada tesitten sonraki bir nedene dayanmışlardır. Bu durumda, olayda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinin uygulama yeri yoktur.
Hal böyle olunca, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, şimdilik işin esasının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.06.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy