(4721 S.K m. 683) (406 S.K.m.14)
Dava: Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, kayden sahibi bulundukları 53, 54, 55, 56, 57, 58 parsel sayılı taşınmazlara davalı şirket tarafından telefon direkleri dikmek ve telefon hattı geçirilmek suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, telefon direk ve hatlarının kaldırılmasını veya uygun bir yere naklini olmadığı taktirde 1.500.000.000 TL. tazminatın ödenmesi isteğinde bulunmuşlardır.
Davalı, şirketlerinin kamu hizmeti gördüğünü, mevcut telefon direk ve hattının davacıların taşınmazlarını kullanmasına engel olmadığını başka yere taşınmasının olanaksız bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Şükran Dağlı İlgün'ün raporu okundu, düşüncesi alındı.
Dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi yıkım ve tazminat isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 55, 56, 57 parsel sayılı taşınmazların kayden davacıya ait olduğu, bu yerlere davalı idarece 9 adet telefon direği dikildiği ve hat çekildiği anlaşılmaktadır. 406 Sayılı Telgraf ve Telefon Kanununun 14. maddesinin, davalı idareye hizmet şartlarına uygun olarak bir kısım tesislerin kurulmasına olanak verdiği kuşkusuzdur. Ancak, yapılan tesislerin kayıt malikinin taşınmazdan yararlanmasını engellememesi de anılan yasa hükmü gereğidir.
Yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 12.12.2003 tarihli elektrik mühendisi raporunda davalı idarenin diktiği telefon direkleri ile bunlar arasındaki hatların davacının taşınmazlardan yararlanmasına engel teşkil ettiğini bildirmesine karşın 11.12.2003 tarihli ziraat mühendisi raporunda buna aykırı görüş bildirildiği görülmektedir. Bu çelişki giderilmeden hüküm kurulması doğru değildir.
Hal böyle olunca yerinde konunun uzmanı bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden inceleme yapılması, yasada öngörülen zarar unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda bilirkişiden rapor alınması, önce alınan raporlardaki çelişkinin giderilmesi ondan sonra bir hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir. Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.
Sonuç: Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.9.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy