(3030 S. K. m. 6, 14, Geç. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada; Davacı; tapuda davalı adına kayıtlı bulunan çekişmeli 78 nolu parselin, imar planında katlı otopark niteliğinde olduğunu, tescilin yolsuz yapıldığını ileri sürerek, taşınmazın mülkiyetinin davacıya ait olduğunu tespiti ve tapu iptal isteğinde bulunmuştur. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.4.2005 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili Av. Doğan Çöplü ile temyiz edilen Eminönü Belediye Başkanlığı vekili avukat Yadigar Gönüllü geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı bilahare Tetkik Hakimi A.Sevil Çalıkoğlu tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, mülkiyetinin aidiyetinin tespiti ve tapu iptal isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın 66 kadastral parsel iken, kamulaştırma yoluyla davacı Büyükşehir Belediye adına yeşil alan niteliğiyle sicilden terkin edildiği, daha sonra aynı belediyece yapılan 2.11.1990 tarihli imar planıyla bu yerin katlı otopark alanı olarak özgülendiği bu yerin davalı Eminönü Belediyesinin 27.3.1997 tarihli Encümen Kararı uyarınca yine katlı otopark alanı olarak ihdasen tesciline karar verildiği ve bu kararın tapu siciline gönderilmesi ile çekişme konusu yerin Eminönü Belediyesi adına 78 parsel nosu ile ihdasen ve arsa niteliğiyle tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bu işlemler sırasında Eminönü Belediye Meclisi 16.6.1997 tarihli kararıyla anılan yerde çok katlı otopark yapılması için 3030 Sayılı Yasanın 14. maddesi hükmü gereği Büyükşehir Belediye Başkanlığına tebliğ yapılmasına karar verildiği, bu karara karşın Büyükşehir Belediye Meclisinin de isteği uygun görerek 9.12.1997 tarihli kararıyla katlı otopark yapılması konusunda davalı belediye isteğini kabul ettiği görülmektedir. Gerek Eminönü Belediyesinin 16.1997 tarihli Meclis Kararı, gerekse Büyükşehir Belediye Meclisinin 9.12.1997 tarihli kararının çekişmeli taşınmazın mülkiyetinin devrine değil, bu yerde katlı otopark yapılmasına ilişkin bulunduğu açıktır. Gerçekten de, 3030 Sayılı Yasanın 6. maddesi ve geçici 2. maddesi hükümlerine göre, katlı otopark alanlarında bu tesislerin gerçekleştirilebilmesi Büyükşehir Belediye Meclis Kararına bağlı kılınmış olup, bu yerlerin mülkiyetlerinin yine Büyükşehir Belediyeleri üzerinde kalması öngörülmüştür. Diğer bir anlatımla söz konusu alanlar, mülkiyetinin ilçe belediyelerine devredilmesi, söz konusu değildir. Diğer taraftan, belediyelerin malik oldukları, taşınmazların mülkiyetinin nakli Belediyeler Yasası hükümleri gereği, Belediyelerin Meclis Kararı ile mümkündür. Somut olayda Büyükşehir Belediyesinin mülkiyet devrine ilişkin bir kararı yoktur. Her ne kadar, çekişmeye konu taşınmazın ihdasen davalı belediye adına tesciline dayanak yapılan 27.3.1997 Tarihli Eminönü Belediye Encümen Kararının iptali hususunda davacı tarafından idari yargı yerine götürülen dava süresinde olmadığından bahisle reddedilmiş ise de, anılan Encümen Kararının yukardan beri açıklanan düzenlemeler karşısında mülkiyetin nakli için yeterli bir dayanak olduğu söylenemez. Bilindiği üzere, idarelerin yasaların kendilerine tanıdığı yetkiler çerçevesinde oluşturdukları kararlar hukuki sonuç doğurur. Aksi halde bu kararlara hukuki geçerlilik tanınamaz. Bu suretle oluşturulan kararlar yok hükmündedir. Hal böyle olunca, çekişmeli 78 parsel sayılı taşınmazın davalı adına oluşturulan sicilinin dayanağı bulunmadığı ve sicilin yolsuz tescil niteliği taşıdığı gözetilmek suretiyle, davanın kabul edilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.
Sonuç: Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 4.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 400,00 YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy