(4721 S. K. m. 683, 995) (634 S. K. Ek m. 1)
Dava: Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, dava konusu 3 parselde bulunan binanın yüklenicisi olan davalı İsmail'in dava konusu taşınmazın ortak mahallinden olan yeri bağımsız bölüm haline getirerek davalı şirkete kiraya verdiğini, ihtara rağmen taşınmazı boşaltmadığın ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.
Davalılardan, İsmail taşınmazın yüklenicisi olduğunu, dava konusu yerin sözleşme gereği kendisine düşen yerlerden bulunduğunu, davacıların bu duruma muvafakat ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur, diğer davalı ise dava konusu yeri kira sözleşmesi uyarınca kullandığını beyanla davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dava konusu taşınmaza ait ortak mahallin yüklenici tarafından meskene dönüştürülerek kiraya verildiği gerekçesiyle davanın kabulüyle, davalıların elatmasının önlenmesine ve ecrimisile karar verilmiştir.
Karar, davacı ve davalılar vekillerince tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 1.3.2005 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Yaşar Yener vs. vekili Avukat Taner Sevim ile yine temyiz eden İsmail Zengin vekili Avukat Meral Umur Akarçay geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı bilahare Tetkik Hakimi Uğur Şentürk'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; kayden davacıların paydaşı oldukları çekişme konusu 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan yapıda projesine göre "sığınak" niteliği ile ortak yer olarak ayrılan bölümün davalılardan İsmail tarafından mesken şekline dönüştürülüp adı geçen tarafından diğer davalı şirkete kiraya verilmesinin haklı ve geçerli bir nedeni bulunmadığı anlaşılmaktadır. Öyle ise elatmanın önlenmesi davasının kabul edilmesinde ve ecrimisilden davalı İsmail'in sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik yoktur.
Diğer taraftan, davanın niteliği gözetildiğinde, kayıt maliki tarafından kayıtla ilgisi bulunmayan davalılara karşı açılan eldeki davada 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının ek 1. maddesinin uygulama yeri bulmadığı cihetle davalıların görev itirazı da yerinde değildir. Davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazlarında isabet yoktur.
Ancak, davalılardan bir bölümünün taşınmazda çeşitli tarihlerde pay sahibi oldukları savunulmaktadır. Öyle ise bu paydaşların ecrimisile, pay edinme tarihinden itibaren hak kazanacakları kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece bu husus üzerinde durulmamış bilirkişilerde bu ayrımı gözetmemişlerdir.
Hal böyle olunca, davacıların taşınmazdaki pay edinim tarihlerinin açıklığa kavuşturulması, bu tarihlere göre payları oranında ne miktar ecrimisile hak kazanacaklarının saptanması; ayrıca taşınmazın çekişmeli olan zemini ile belirlenecek ecrimisil miktarları birlikte gözetilmek suretiyle davacılar yararına avukatlık parasına hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Tarafların temyiz itirazları yerindedir.
Sonuç: Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy