(5737 S. K. m. 30, 77) (492 S. K. m. 13)
Davacı, 267 ada 6 parsel sayılı taşınmazın Mehmet Emin Molla Vakfından olup, korunması gerekli eski eser niteliğinde olduğunun Kültür Bakanlığı Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurul Başkanlığının 12.07.1974 tarihli kararı ile tespit edildiğini ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile 5737 Sayılı Yasanın 30. maddesi gereğince Mehmet Emin Molla Vakfı adına tescili isteminde bulunmuştur.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
Sonuç: Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava konusu taşınmazın 5737 Sayılı Yasanın 30. maddesinde zikredilen eski eser niteliğinde olduğunun Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunca saptandığına, davacı vakıflar idaresinin aynı yasanın 77. maddesi uyarınca her türlü iş ve işlemlerinden dolayı harçtan bağışık olmasının yargı harçlarını kapsamadığına ve davacı vakıflar idaresinden dava açılması sırasında harç alınmamasının davanın kabulüne karar verilmesi nedeniyle 492 Sayılı Yasanın 13/J bendi uyarınca davalı Hazinenin harçtan muaf bulunması karşısında sonuca etkili olmadığı gibi taşınmazın eski eser niteliğinde olduğu yolunda her zaman şerhin yazılması istekli dava açılabileceği gözetilerek yazılı biçimde karar verilmesi doğru olduğuna göre, davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 23.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy