(4721 S. K. m. 683)
Dava: Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne dair olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği düşünüldü:
Karar: Dava, ecrimisil istemine dair olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 78 parselin 1/3 payının, 4822 parsel sayılı taşınmazın ise tamamının kayden mirasbırakan O. C. Ç. adına kayıtlı olduğu, diğer 10, 113, 114, 115, 2814 ve 2425 parsel sayılı taşınmazlarda davacı, davalı ve dava dışı E. Ç.'ya adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı bulunduğu, muris O. G. Ç.'nın 22.3.2008 tarihinde ölümü ile eşi G. Ç. ile çocukları davacı, davalı ve dava dışı E. Ç.'nın mirasçı kaldıkları anlaşılmaktadır.
Öte yandan, davacının davaya konu taşınmazlarda ortaklığın giderilmesi istemiyle açtığı davanın Saruhanlı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/564 esasında derdest olduğunun mahkeme tutanağına geçirildiği görülmektedir.
Dosya kapsamı ile, davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın mirasbırakan O. G. Ç.'dan intikal eden çekişme konusu 78, 4822, 10, 113, 114, 115, 2814 ve 2425 parsel sayılı taşınmazları bizzat kullanmak suretiyle dava dışı E. Ç. ile birlikte tasarruf ettiği, davacının miras payına karşılık taşınmazlarda kullandığı bir yer olmadığı gibi, miras payı karşılığının da kendisine ödenmediği belirlenmek suretiyle ecrimisilin hüküm altına alınması kural olarak doğrudur. Davalının bu yönlere dair temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; somut olayda, yapılan uygulamayla çekişme konusu 4822 parselin üzüm bağı olup davalı kullanımında, 113, 114, 115, 2814 ve 2425 parsel sayılı taşınmazların ise davalı tarafından mısır ve arpa ekimi yapılmak suretiyle kullanıldığı, diğer 10 ve 78 parsellerin ise bir kısmını davalının kalan bölümlerini ise dava dışı mirasçı E. Ç.'nın zeytinlik, buğday ve tütün ekimi yapılmak suretiyle kullanımında olduğunun belirlendiği, bilirkişilerce net gelir üzerinden ecrimisil hesabı yapılmakla birlikte, davalının kullanımında olan yerler belirlenmeden, tamamı davalı kullanımındaymış gibi ve davacının miras payı da dikkate alınmadan tespit edilen ecrimisil değeri üzerinden sonuca gidildiği görülmektedir.
Bilindiği gibi, davalının çekişme konusu taşınmazlarda kullandığı yerler bakımından, murisin maliki olduğu pay ve davacının miras payına isabet edecek ecrimisilden sorumlu tutulması gerektiğinde kuşku yoktur.
Hal böyle olunca; mahallinde yeniden uzman bilirkişiler marifetiyle uygulama yapılarak davaya konu taşınmazlarda davalının kullanımında olduğu yerler tespit edilerek, murisin maliki olduğu pay ve davacının miras payına isabet eden ecrimisil miktarının belirlenerek bu şekilde belirlenecek ecrimisilin davacı talebi de dikkate alınarak hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.
Sonuç: Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 Sayılı H.U.M.K.un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene iadesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy