(1593 S. K. m. 282) (825 S. K. m. 29) (Gıda Mad. Tüz. m. 3, 709)
Dava: Gıda Maddeleri Tüzüğü'ne aykırı hareketten sanık H.Z.nin TCK.nun 398 ve 402. maddeleri gereğince 1 ay hapis 10 lira ağır para ve bir ayda meslek ve sanatın tatili cezalariyle tecziyesine 647 sayılı kanunun tatbikine yer olmadığına yargılama giderinin sanıktan tahsiline dair İstanbul 5. Sulh Ceza mahkemesinden verilen 29.12.1972 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve şartı depo parasiyle yerine getirilmek ve dava evrakı C.Başsavcılığının 20.2.1973 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü :
Karar: 1 - Kavrulmak suretiyle içindeki besin değeri kaybolduğu anlaşılan nohutun sağlığa zararlı veya mağsuş sayılacağı hakkında tüzükte hüküm mevcut olmamasına ve ancak tüzüğün 3. maddesi uyarınca vasıflarının kıymeti azalmış bu gıda maddesinin satışı yasak edilmiş bulunmasına göre ayni tüzüğün 709. maddesi hükmü delaletiyle Umumi Hıfzıssıhha Kanunu'nun 282. maddesinin uygulanması gerektiği ve 1696 sayılı kanunun 51. maddesi hükmüne göre bu kabil suçlarla ilgili davaların Sulh Ceza Mahkemelerince görülebileceği nazara alınarak sözü edilen 282. madde uyarınca hüküm kurulması lazım geldiği cihetle hükmün bu sebepten istem gibi BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine 21.3.1973 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy