(765 S. K. m. 526) (1593 S. K. m. 192, 195)
Dava: Vazifeli memura menfi mukavemetten sanık A.Y. hakkında yapılan duruşma sonunda: Hareketine uyan Türk Ceza Kanununun değişik 526/194 ve 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince 250 lira hafif para cezasıyla tecziyesine, tahfife yer olmadığına cezasının ihtar yapılarak ertelenmesine ve yargılama gideri alınmasına dair ANKARA 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 1.10.1973 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi o yer C. Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığının 24.12.1973 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: C. Savcısının temyiz itirazı suç vasfına ilişkin bulunduğundan hükmün temyiz yeteneğini haiz olmadığını kapsayan tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığın 1593 Sayılı Kanunun 192 ve 195. maddelerine dayanılarak numune almak üzere bakkal dükkanına gelen memurlara mümaneat eylediği oluşa uygun şekilde kabul edilmiş olmasına göre eyleminin sözü geçen kanun maddeleri delaletiyle aynı yasanın 282. maddesinde yazılı suçu teşkil ettiği gözetilmeden Türk Ceza Kanununun 526/1. maddesiyle mahkum edilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve C. Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA 4.3.1974 tarihinde oybirliği ile karar verildi. *
Full & Egal Universal Law Academy