(765 S. K. m. 119)
Dava:Denge dışı hareketle başkasının rahatsız etmek suçundan sanık Taveddinin TCK.nun 547,119,647 sayılı kanunun 4. maddesi uyarınca 66.000 lira hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair (Altındağ Üçüncü Sulh Ceza mahkemesi)nden verilip kesinleşen 6.10.1989 gün ve 1989/743 -735 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet bakanlığınca verilen 15.1.1990 tarih ve 2033 sayılı yazılı emre müsteniden dava dosyası C. Başsavcılığının 17.1.1990 tarih ve 76 sayılı ihbarnamesiyle daireye gönderilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede :
1 - TCK.nun 119. maddesinin 5. fıkrasında .... Suç sabit olduğu takdirde tayin edilecek ceza aşağı ve yukarı haddi gösterilen hallerde yukarı haddi geçmemek üzere yarı nisbetinde arttırılarak hükmolunur denilmiş olup, TCK.nun 547. maddesindeki hafif cezasının aşağı haddi belirtilmediği gibi TCK.nun 119. maddesindeki arttırmaya tabi olmadığının düşünülmeden arttırımda bulunulmasında
2 - Kabule göre de 3506 sayılı kanun 3. maddesiyle değişik TCK.nun 119. maddesinin 2. fıkrasında; Suçla ilgili kanun maddesinde yukarı haddi 3 ayı aşmayan hürriyeti bağlayıcı ceza veya para cezasından yalnız birinin uygulanmasının öngörüldüğü hallerde, yukarıdaki fıkralara göre ödenmesi gereken miktar para cezası esas alınarak belirlenir hükmü muvacehesinde 5000 lira hafif para cezası yerine yazılı şekilde karar ittihazında isabete görülmediğinden CMUK.nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuştur.
Gereği düşünüldü:
Karar: Ön ödeme ihtarına rağmen sanık önerilen ödemeyi yapmadığı takdirde hakim madde metnindeki ceza veya cezaları takdir hakkı çerçevesinde serbestçe tayin edebileceği tercihli cezayı ihtiva eden maddelere ilişkin önödeme halinde tebligatının 119. maddedeki zorunluluk karşısında para cezası esasına göre yapılmasının ödememe halinde üst sınırı geçmemek şartı ile maddeki hürriyeti bağlayıcı cezanın tayinine mani teşkil etmediği bu ahvalde koşulları oluştuğu takdirde keza üst sınırı geçmemek kaydı ile 1/2 oranında artırma yapılabileceği cihetle, ihbarnamedeki bozma sebepleri varit bulunamadığından REDDİNE Ancak uygulamada yukarı haddin aşılması şeklinde beliren kanuna muhalefet halinde yazılı emir verilip verilmiyeceği hususunun Yüksek Bakanlığa arzı ile alınacak sonuca göre gereğinin takdir ve ifasına 05.02.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy