(765 S. K. m. 61, 102, 191, 456, 457, 572)
Dava: Mütecaviz sarhoşluk, sövme ve sair tehdit suçlarından sanıklar Kenan A., Adnan A. ve Sezayi C.'un yapılan yargılamaları sonucunda; sanık Kenan'ın sövme, mütecaviz sarhoşluk ve sair tehdit suçlarından MAHKUMİYETİNE, sanıklar Sezayi ve Adnan'ın mütecaviz sarhoşluk suçlarından BERAATLERİNE dair (SARIOĞLAN) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2000 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık Kenan ve o yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 28.6.2001 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: 1- O yer c.savcısının sanıklar Sezayi C. ve Adnan A. hakkında mütecaviz sarhoşluk suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde,
Sanıklar Sezayi C. ve Adnan A.'e atılı TCK'nun 572/1. maddesine temas eden mütecaviz sarhoşluk suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu TCK'nun 102/5. maddesine göre hesaplanan iki yıllık asli zamanaşımının sanıkların sorgularının yapıldığı 11.5.2000 tarihi ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; hükmün BOZULMASINA,
CMUK'nun 322. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına,
2- Sanık Kenan A. hakkında mütecaviz sarhoşluk, sövme ve sair tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a) Sanığın bıçak çekerek üzerine yürümesi nedeniyle tarlaya kaçan müştekiyi elinde bıçak ile kovalamaktan ibaret eylemin TCK'nun 456/4, 61, 457/1. maddelerine temas eden bıçakla müessir fiile eksik teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nun 191/son maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,
b) Sövme ve sair tehdit suçlarında tekerrüre esas alınan Akkışla Sulh Ceza Mahkemesinin 29.4.1998 tarih ve 1998/10 esas, 1998/10 sayılı kararı ile müessir fiil suçundan 1.520.000 lira ağır para cezasına ilişkin sanığın önceki mahkumiyetinin CMUK'nun 305/1. maddesine göre kesin olduğundan aynı kanunun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.6.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy