(647 S. K. m. 4) (765 S. K. m. 30, 59/2, 455)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu ölüme sebebiyet vermek suçundan sanık H. Erdalın yapılan yargılaması sonucunda mahkumiyetine dair, Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.06.2003 tarihli hükmün, Yargıtayca incelenmesi sanık vekili tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 24.06.2003 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle bitetkik hükmün düzeltilerek onanmasına dair, Dairemizin 04,10,2004 tarih ve 2003/11657-2004/16772 sayılı kararının, düzeltilmesi isteğini kapsayan Yargıtay C.Başsavcılığının 31.01.2005 tarih ve 2005/1514 sayılı tashihi karar talepli tebliğnamesiyle tekrar daireyi gönderilmekle okundu.
Karar: Sanık hakkında tedbirsizlik sonucu ölüme sebebiyet vermek suçundan Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2002 tarih ve 2001/142 - 2002/78 Esas ve karar sayılı dosyasında yapılan yargılaması sonucunda TCK. nun 455//2-son, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4-5-6. maddeleri uyarınca 3.680.743.950 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ve ehliyetin 1 yıl geçici olarak geri alınmasına dair verilen karar, sanık vekili tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 04.10.2004 tarih ve 2003/11657 Esas, 2004/16772 karar sayılı ilamıyla;
Sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olmasına göre kendisini duruşmalarda vekille temsil ettiren müdahil yararına vekalet ücretine karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükmün sair itirazların Reddine, Ancak TCK. nun 30/2. maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanık hakkında ceza tayin edilirken bin liranın küsurunun hesaba katılamayacağı cihetle, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği halde, 647 sayılı Yasanın 4.maddesinin uygulanması sırasında ve sonuç cezanın hesaplanmasında maddi hata yapıldığı anlaşılmakla tashihi karar talebi yerinde görüldüğünden Dairemizin söz konusu kararının kaldırılmasına karar verilerek yeniden yapılan incelemede;
Sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olmasına göre kendisini duruşmalarda vekille temsil ettiren müdahil yararına vekalet ücretine karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
10.02.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 Sayılı Kanunun 1.maddesi ile TCK. nun 30. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "bir lira" ibaresi "bin lira" olarak değiştirilmiş olup izah edilen bu değişikliğin sanık lehine olması ve TCK. nun 2/2.maddesi nazara alındığında sanık hakkında ceza tayin edilirken bin liranın küsurunun hesaba katılamayacağının lüzumu;
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Sanık hakkında TCK. nun 455/2.maddesi uyarınca tayin edilen ağır para cezasının 142.365.000 liraya, TCK. nun 455/son maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu bulunan ağır para cezasının 88.978.000 liraya, TCK. nun 59/2.maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu bulunan ağır para cezasının 74.148.000 liraya indirilmesine, hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın 647 sayılı Yasanın 4.maddesi uyarınca beher günü 4.745.000 lira hesabıyla, 3.606.200.000 lira ağır para cezasına çevrilmesine ve TCK. nun 72. maddesi uyarınca aynı neviden para cezaları içtima edilerek sonuç cezanın 3.680.348.000 lira ağır para cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi suretiyle,
Sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün düzeltilerek onanmasına 03.02.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy