(5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9) (5320 S. K. m. 8)
Sövme suçundan sanık Hatice Tarım'ın yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 5.4.2006 günlü hükmün Yargıtay'ca tetkiki sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C. Başsavcılığının 5.6.2007 günlü tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.
5271 S. CMK. nun 6. maddesine göre, iddianamenin kabulünden sonra, yargılamanın alt dereceli mahkemeye ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilemeyeceğinden tebliğnamedeki 1 numaralı bozma görüşüne, sanığın adli sicil kaydında, Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.1997 gün ve 1997/84-117 s. kararı ile verilmiş mahkumiyetinden başka eski mahkumiyeti bulunmadığı gibi, hükmün gerekçesinde sanığın bu mahkumiyetinin tekerrüre esas alındığı belirtildiğinden tebliğnamedeki 2 numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiş ve dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 S. TCK. nun 7. ve 5252 S. Yasanın 9. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 765 s. TCK. ve 5237 s. TCK. nun bütün hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmesi, bu biçimde belirlenen sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken açıklanan biçimde ve denetime olanak verecek şekilde cezalar hesaplanıp sonuçlar belirlenmeden ve seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesi halinde 5237 s. kanunun sanık lehine olacağı gözetilmeden 765 s. kanun hükümlerinin lehe olduğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,
2- Sanığın tekerrüre esas alınan 12 ay 15 tarih hapis ve 838.500 TL ağır para cezasından ibaret olup, hapis cezasının günlüğü 5.000 TL hesabıyla paraya çevrilip doğrudan verilen para cezası ile toplandığında, sanığa sövme suçundan doğrudan verilen adli para cezasında tekerrür sebebiyle en fazla 2 YTL artırım yapılabileceği gözetilmeden 36 YTL artırım yapılarak 368 YTL yerine 402 YTL adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,
3- Sanık müdafiinin 05.04.2006 günlü celsedeki sanık lehine olan hükümlerin uygulanmasına ait istemi, 647 S. Yasanın 5. maddesinin taksitlendirilmeye ait hükümlerinin uygulanmasını da kapsadığı halde, bu hususta olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemesi,
4- Yargıtay C. Başsavcılığınca 5320 s. Ceza Muhakemesi Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8/2. maddesi uyarınca duruşma yapılıp yeni bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine iade edilmesinden önce verilen 29.12.2004 günlü hükümde, sanıktan tahsiline karar verilen manevi tazminata faiz yürütülmesine hükmedilmediği ve hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş bulunması sebebiyle bu hususun sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığınca iadesini takiben yapılan yargılama sonunda verilen hükümde manevi tazminatın haksız fiil gününden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı istek gibi BOZULMASINA, 22.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy