Tebliğname No: 4 - 2009/205673
MAHKEMESİ : Kazan Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 08/05/2009
NUMARASI: 2009/4 (E) ve 2009/51 (K)
SUÇ: Hakaret, Kasten yaralama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Kazan Devlet Hastanesinin 16.11.2008 gün ve 62412 sayılı raporunda mağdurun ortopedi uzmanına sevkinin uygun olduğunun belirtilmesi karşısında; mağdurun ortopedi doktoru tarafından muayene edilip, yaralanmaya ilişkin kesin doktor raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- 5237 sayılı TCK’nın adli para cezası başlıklı 52.maddesinin 1.fıkrasında “adli para cezası beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 61/8. maddesinde yer alan “adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur” biçimindeki düzenleme uyarınca, adli para cezasına hükmedilirken kanundaki sınırlar arasında temel cezanın gün birimi olarak belirlenmesi, artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerde adli para cezasının “ay” olarak belirlenmesi ve artırımın da “ay” üzerinden yapılması suretiyle TCK’nın 52/1 ve 61/8.maddelerine aykırı davranılması,
3- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay adli para cezasının günlüğü 30,00 TL'den çarpılmak suretiyle sonuç ceza olarak 5.400,00 TL yerine, 4,500,00 TL'ye hükmolunmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın maddi tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hakaret ve kasten yaralama suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, kovuşturma evresinde sorgusu istinabe yoluyla yapılan, mahkumiyet kararını veren hakim tarafından hiç görülmeyen ve istinabe edilen mahkemece ifade alma sırasında olumsuz tutum ve davranış sergilediğine dair bir tespitin de duruşma tutanağına geçirilmemiş olan sanık hakkında, “fiilden sonra, yargılama sürecinde pişmanlık göstermeyen halleri ve katılanın olay nedeniyle meydana gelen zararını karşılamadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.