MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCY.nın 142. maddesinde tanımlanın hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, 765 sayılı TCK.nun da kapı kırılmak suretiyle işyerine girilerek yapılan hırsızlık eyleminin karşılığı tek madde ile yaptırıma bağlanmış iken, aynı eylem 5237 sayılı TCK.nunda hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 116. maddesindeki işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturmakta olup, her iki ceza Yasası bir bütün olarak uygulandığında 5237 sayılı TCK.nun sanıklar lehine olması karşısında, sanıklar hakkında sübut bulan hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme eylemlerinden dolayı mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.