Hakaret suçundan sanık ... hakkında Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2008 tarih 2008/32-37 Sayılı 765 sayılı TCK.nun 95/2.maddesi gereğince aynen infazına dair kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 26.10.2011 gün, 2011/26187-37350 sayılı ilam ile;
Sanık hakkında 18/04/2005 tarih ve 2004/95-2005/29 sayılı hüküm ile hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilip hükmedilen cezasının ertelenmesine karar verilmesinden sonra, bu mahkumiyetin silinme koşulları oluşmadan 5 yıllık süre içerisinde 20/08/2007 tarihinde mala zarar verme suçunu işlemesi ile 25/02/2008 tarihinde mahkumiyet kararı verilip, 15/03/2008 tarihinde de kesinleştiği, bunun üzerine mahkemece hakaret suçuna ilişkin tecilli ilamın aynen infazına yönelik bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, 5237 sayılı TCK.nun 7. ve genel hükümleri ile 5252 Sayılı Kanunun 9/1. maddesi gereğince 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşmiş olan bu hükümle ilgili olarak mahkemece, hem 765 sayılı TCK.nun 95/2.maddesini değerlendirilmek hem de uyarlama yapmak üzere duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda kurulan hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek, 5237 sayılı TCK.nun da adli para cezalarının aynen infazına ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, tecilli olan adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin 765 sayılı TCK.nun 95/2.maddesi gereğince aynen infazına karar verilemeyeceği hususunun gözetilmemesi nedeniyle hükmün Bozulmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2011 gün, 2008/163354 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308.maddesinin, 6352 Sayılı Yasanın 99.maddesi ile eklenen 3.fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/96-2008/17 sayılı kararda 5237 sayılı TCK.nun 152/1-a maddesinden hüküm kurulmasına göre bu hükümde sanığın adli sicil kaydındaki Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2005 tarih ve 95-29 sayılı ilamı ile erteli olan mahkumiyetinin 5237 sayılı TCK.nun da adli para cezalarının aynen infazına ilişkin bir düzenleme bulunmadığından aynen infazına karar verilemeyeceğine ilişkin olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden dosyanın, itirazı
incelemeye yetkili Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.