(5237 S. K. m. 53, 58) (5271 S. K. m. 210, 226)
Dava ve Karar: Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nun 53/1 inci maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1- Olayın tek görgü tanığı olan, D. G. dinlenmeden karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nun 210/1 inci madde ve fıkrasına aykırı davranılması,
2- 5271 Sayılı CMK'nın 226 ncı maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden, sanık hakkında verilen cezanın 5237 Sayılı TCK'nın 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,
3- Sanığın adli sicil kaydında birden fazla tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu anlaşıldığından, adli sicil kaydında yer alan hangi sabıkası nedeniyle tekerrür koşullarının oluştuğu ve hangi ilamın tekerrüre esas alındığının denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy