(5237 S. K. m. 141, 143, 168) (5271 S. K. m. 226, 232)
Dava: Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Karar: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- İddianamede uygulanması istenilen kanun maddeleri arasında 5237 sayılı TCK.nun 143/1. maddesine yer verilmediği halde, CMK.nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK.nun 143. maddesi uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2- Sanığın talimatla alınan 16.03.2012 tarihli savunmasında, suçtan pişman olduğunu ve katılanın zararını karşılamak istediğini, 31.03.2012 tarihinde ceza evinden tahliye olduğunda zararı karşılayacağını bildirmesi karşısında; sanığa katılanın zararını gidermesi için süre verilerek sonucuna göre, sanık hakkında TCK.nun 168/2. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Karar tarihi 20.03.2012 olduğu halde karar başlığına 06.03.2012 olarak yazılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık M. R. S.'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy