Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCY. nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY. nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan temel ceza üzerinden 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılmasına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın şikayetçi M.. A..'ın ahırına girerek eşeği ile cinsel ilişkide bulunması şeklindeki eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturmadığı, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanununun 28/k maddesi uyarınca idari para cezasını gerektirdiği ve mahkemece mala zarar verme suçundan beraat kararı ile birlikte ayrıca idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, idari yaptırım kararının mahallinde verilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy