MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın öncelikle muhatabın bilinen en son adresinde tebliğe çıkarılması ancak 6099 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken, sanığın yokluğunda verilen 05.12.2011 tarihli mahkumiyet hükmünün doğrudan adres kayıt sistemindeki adresine Tebligat Kanununun 21. maddesinin 2. fıkrasına göre tebliği geçersiz olduğundan, sanık müdafiinin 05.12.2011 tarihli hükme yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz isteminin reddine dair 15.03.2012 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği bu nedenle temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtaya gönderilen dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 19.07.2012 tarih, 12310-16475 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi uyarınca işlem yapılması için mahalline gönderilmesinden sonra verilen 09.11.2012 tarihli kararın temyizi kabil, geçerli bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.