MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zara verme suçlarından, sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
1-5271 sayılı CMK’nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında; sanık ...'un eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunması nedeniyle eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine ilişkin 19.02.2013 günlü ek kararının hukuken geçersiz olduğu, yokluğunda verilen hükmün sanığın yakalama kararı üzerine ifadesi alınırken bildirdiği son adresine tebliğe çıkarıldığı, tanınmadığı bildirilerek iade edilmesi üzerine mernis adresine çıkarılan gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 21. maddesine göre usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın tebligat tarihinde şimdiki eşini kaçırması nedeniyle iki aile arasındaki kavgalardan korunmak için saklandıklarından tebligattan haberinin olmadığına ilişkin mazeretinin geçerli bir mazeret olarak kabul edilemeyeceği ve eski hale getirme isteminin yerinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yokluğunda verilen ve 08.10.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 31.12.2012 tarihinde temyiz eden sanık ...'un eski hale getirme istemi ile temyiz isteminin,
2-Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ... ve ...'in temyiz istemlerinin,
1412 Sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.