MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık ...'in temyiz isteminin 1412 Sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE ;
2) Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıkların kapıları kilitli ve park halindeki mağdura ait aracın kapısını demir keskiyle zorlayarak açmak şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK'nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu halde, uygulama sırasında aynı maddenin e bendinin de gösterilmesi sonuca etkili görülmediğinden, sanıklar ... ve ...'in diğer sanıkların eylemine gözcü olarak doğrudan katıldıkları halde, haklarında anılan kanunun 37/1. maddesi yerine 39. maddenin uygulanarak eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy