MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olayın tek görgü tanığı olan tanık ...' in olaydan 1 gün sonra alınan beyanında; şikayetçinin aracını çalan kişinin sanık ... olduğunu söylediği ve aynı günlü teşhiste de sanığı kesin olarak teşhis ettiği, tanığın olaydan yaklaşık 4 yıl sonra duruşmada alınan beyanında; olayı zaman geçtiği için hatırlamadığını şu an sanığı görse de teşhis edemeyeceğini ancak teşhis işleminin ve emniyet beyanının doğru olduğunu söylemesi karşısında; sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan sanığın cezalandırılmasına dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki eksik inceleme nedeni ile bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 58.maddesi uyarınca sanığa ait adli sicil kaydındaki tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyetlerden en ağır olanının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, gerekçe kısmında sanığa ait 6 ayrı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanığa ait sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerden en ağırı olan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 1994/209- 1994/310 sayılı 2 yıl 11 ay hapis cezasından ibaret olan mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınmasına karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.