MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde:
Adli sicil kaydında yer alan... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2004 gün ve 2004/154-497 sayılı kararı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından,bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA),
II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde:
Adli sicil kaydında yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2004 gün ve 2004/154-497 sayılı kararı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamış ve dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanıklar hakkında, katılan ...'e karşı eylemleri nedeniyle sadece hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dava açıldığı,ancak işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan açılmış dava bulunmadığı gözetilmeden, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan da mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,
2- Sanıklar hakkında,katılan ...'e karşı hırsızlık suçundan iddianamede uygulanması istenen kanun maddeleri arasında TCK'nın 143. maddesine yer verilmemesine karşın, CMK'nın 226. maddesi uyarınca sanıklara ek savunma hakkı da tanımaksızın TCK.nun 143/1. maddesinin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
3-Katılan ...,gece saat 22:30'da işyerini kapatıp gündüz saat 08.30'da işyerine geldiğinde işyerine girildiğini fark ettiğini bildirdiği; katılan ...'in işyerini gece saat 23:55'te işyerini kapatıp gündüz saat 07.00'da işyerine geldiğinde suçu fark ettiğini anlatması, katılan ...'in ise işyerini gece saat 21:30'da kapattığını anlatıp kolluk aşamasında gündüz saat 07:00'da işyerine geldiğinde suçu fark ettiğini söylemekle birlikte kovuşturma aşamasında ise gece saat 05:30'da suçu fark ettiğini bildirmesi ve sanıkların suç saatine yönelik bir açıklamada bulunmamaları karşısında; katılanlar İshak ve İbrahim'e yönelik eylemlerin gündüz de işlenmiş olabileceği gözetilmeden, katılan ...'in ise suç saatine yönelik beyanları arasındaki çelişki giderilerek ve kolluk aşamasındaki beyanının doğru olduğunun anlaşılması halinde,bu katılana yönelik suçların da gündüz de işlenmiş olabileceği gözetilmeden ve suçların gece işlendiklerini kabul için yeter sayılan kanıtlar kararda açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı TCK'nın 143/1 ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılması,
4- Sanıkların konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını,birden fazla kişi ile birlikte işlediklerinin anlaşılmasına karşın, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza belirlenmesi,
5- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, katılanların yüklenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan oluşan bir zararlarının bulunmadığı; adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık ... hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “katılanın zararı karşılanmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, Sanık ... müdafii ile sanıklar ...,... ve ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından yeni hükümler kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımların (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.