Tebliğname No: 2 - 2013/3125
MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 26/11/2012 (Elektrik enerjisi hırsızlığı)
11/03/2010 (Mühür bozma)
NUMARASI: 2012/684 (E) ve 2012/625 (K)
SUÇ: Mühür bozma, Elektrik enerjisi hırsızlığı
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozmak suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda 11.03.2010 tarih ve 2009/585- 2010/217 sayılı kararla elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan beraatine, mühür bozmak suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine dairemizin 01.08.2012 tarihli ilamıyla, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrasına göre işlem yapılması için dosyanın iadesine karar verildiği, mahkemenin iadeden sonra elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan beraatine mühür bozmak suçundan ise 11.03.2010 tarihli karar geçerli olduğundan yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verdiği, katılan kurum vekilinin son hükmü elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hüküm yönünden süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede,
1-Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık hakkında mühür bozmak suçundan kurulan 11.03.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin 17.03.2010 tarihli dilekçeyle yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250-2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, ancak mühür bozmak suçunun zarar doğmasına elverişli suçlardan olmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; katılanın zararını gidermemiş olması şeklinde yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.